جمعه ی تقریبا خسته ای در حال عبور است
آن هم بعد از یک هفته ی پرمشغله و سخت
یاد خاطرات دانشگاه و قبلش افتادم و گذر عمر
گشتی زدم بین وبلاگ ها و دوستان و لینک های قدیمی
خیلی ها همان ۶-۷ سال پیش ایستاده اند
آدمهایی که بارها هم کلاممان بودند کجا هستند
کامنت و یاهو مسنجر و گاهی ایمیل
مرور خاطرات همیشه تلخ و دلگیر است؟
زندگیِ دهه ی گذشته چقدر دشوار و پرفراز و نشیب بوده
و چقدر همه چیز آمده و رفته و هیچ چیزی باقی نمانده
این که یک نفر بیاید و نرود درد نیست ٬ همدرد است
نوشتنی فراوان است اما نه در این سفیدِ دروغین
تویِ دفتر پیرم حتما خواهم نوشت
دلم یاری نکرد بروم فیسبوک بعداز ۳-۴ سال و بیخیال شدم
وبلاگ چند تن از دوستان رو لینک کردم
احتمالا آدرس بقیه رو هم خواهم گذاشت اگر حافظه یاری کند
البته موقت است و گذرا
* عنوان از نامجو
برچسب:
نویسنده: نیکا کوهی