این پست در مورد دو فیلم است

چند ماه پیش ماهی ها هم عاشق می شوند را دیدم

رضا کیانیان از فرنگ برگشته بود

برگشته بود که برود اما پایش در گل ماند

در مانداب های گیلان در کلبه ای قدیمی

آدم عبوس قصه

مرد تنها در جمع زنان شنگول ، عسل زندگی در دهانش مزه کرد همین

به تازگی

یک بوس کوچولو را دیدم

رضا کیانیان از فرنگ برگشته بود

پیش دوستش رفت و قهوه با شش قاشق شکر خواست

اما آقای شبلی به تلخی عادت داشت

در وطن ماندن مصائب خودش را دارد

و مواهبش را همینطور

همه میشناسندت و قدر دانت هستند

شاید فقط در فضای سورئال فیلم البته

این دست فیلم ها آرام ترم می کنند

از شدت اسکرول دان کردنم می کاهند

و شاید کمی من را به فکر فرو ببرند

به قول آقای شبلی

گاهی نویسنده داستان را تمام شده می داند اما شخصیت ها انگار قبول ندارند

و همچنان می خواهند ادامه دهند

از این فیلم آموختیم که زندگی به هم پیوسته است

و زندگی در چگونه مردن هم اثر دارد

کسی که در آغوش زنش برای معشوقش گریسته بود

در آغوش زنش آرام نخواهد گرفت

همین

یک جورهایی هم علاقمند شدم

بوی کافور عطر یاس و خانه ای روی آب از بهمن فرمان آرا را هم ببینم

#ماهی_ها_هم_عاشق_می شوند

#یک_بوس_کوچولو